ย้อนรอยไปเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี้
ในวันนั้น อิชั้นเดินทางไปที่ฟิตเนสตามปกติค่ะ และระหว่างที่กำลังรอที่จะขึ้นลิฟท์อยู่นั้นอิชั้นก็ได้พบกับพี่อั้ม ซึ่งพี่เขาก็เดินเข้ามาหาและยกมือขึ้นทักทายอิชั้นมาแต่ไกล ส่วนอิชั้นเองก็ยกมือไหว้สวัสดีพี่เขาอย่างงดงามตามแบบฉบับนางงามจักรวาลเหมือนอย่างที่เคยทำมาตลอดระยะเวลาเกือบหนึ่งปีที่ได้รู้จักกัน
"หวัดดีค่ะพี่อั้ม" อิชั้นกล่าวทักทายพี่อั้ม "ทำไมวันนี้โผล่มาเล่นฟิตเนสเวลานี้ได้ค่ะเนี่ยะ?"
"พอดีพี่ไปกินหมูกระทะกับเพื่อนมาน่ะ ตอนแรกว่าจะเข้าบ้านเลย แต่ก็กลัวจะลงพุง เลยกะว่าจะมาปั่นจักรยานสักหน่อย เผาผลาญไอ้ที่กินลงไปบ้าง"
"แหม จะกลัวอ้วนไปถึงไหนค่ะ"
"ไม่ได้หรอก ถ้าพี่ปล่อยตัวมากเดี๋ยวจะทั้งอวบ-ทั้งล่ำแบบน้องอาร์ท" พี่อั้มพูดพลางเอามือเข้ามาจับตามแขน-ตามเอวของอิชั้น
"ว๊ายย หยาบคายมากค่ะ" อิชั้นหวีดร้องเสียงสาวสุดชีวิต
หากย้อนรอยกลับไปที่แรกเริ่มที่เราสองคนได้รู้จักกันนั้น มันค่อนข้างจะแปลกแหวกแนวอยู่เหมือนกันค่ะ อันที่จริงแล้วอิชั้นรู้จักกับอั้มเขาทางอินเตอร์เน็ทค่ะ โดยได้รู้จักผ่านทางเว๊บบอร์ดของอะเบาท์จี ซึ่งอิชั้นนั้นเคยเป็นสมาชิกคนหนึ่งที่เล่นอยู่ที่เว็บบอร์ดแห่งนั้น ส่วนพี่อั้มเขาเป็นแค่ผู้อ่านที่แอบมาอ่านผ่านไปผ่านมา
บุคลิคและภาพพจน์ของอิชั้นในเว๊ปบอร์ดแห่งนั้นไม่ต้องเดาให้ยากเลยค่ะ นั้นก็คือ.. แ ร ด โ ค ต ร !
อิชั้นเป็นหนึ่งในสมาชิกไม่กี่คนที่สามารถต่อปากท้าความกับเจ๊เซเรน่า กะเทยฝีปากกล้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งเว๊ปบอร์ดอะเบาท์จีได้อย่างสูสี อิชั้นกับเจีเซเรน่า และเพื่อนๆ ป้าๆ และพี่ๆ แห่งเว๊ปบอร์ดแห่งนี้นั้นมักจะหมุนเวียนผลัดกันมาเล่นต่อความยาวสาวความยืด กัดๆ แทะๆ และยิงมุขสดล้อเลียน ยียวน กวนประสาทกันไปมา สร้างสีสรรค์ผ่านตัวอักษร เรียกเสียงหัวเราะและความหมั่นไส้กับผู้คนที่เข้ามาอ่าน
แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อประมาณหนึ่งปีที่แล้ว อยู่ดีๆ ก็มีคนขอที่จะแอดเข้ามาคุยกับอิชั้น โดยที่เขาแนะนำตัวว่าเขานั้นได้อีเมล์ของอิชั้นมาจากเว๊บบอร์ดอะเบาท์จี เขาบอกต่อว่า เขาเห้นว่าอิชั้นดูท่าทางร่าเริงและดูจะเป็นคนพูดเก่ง ก็เลยอยากแอ๊ดมาคุยด้วย
อิชั้นเห็นว่าเขาดูสุภาพและไม่มีอันตรายอะไร ก็เลยคุยกับพี่เขาด้วยดีและก็เริ่มสนิทสนมขึ้นตามลำดับระยะเวลา ไม่นานนักหลังจากนั้นก็ทราบว่าพี่เขานั้นเล่นฟิตเนสที่เดียวกับอิชั้น เพียงแต่เล่นคนละเวลากัน ก็เลยนัดแนะเวลาที่จะเจอตัวเป็นๆ กันสักทีหลังจากที่คุยกันมานาน
"ตัวเป็นๆ ไม่เห็นจะแร-ดเหมือนในบอร์ดเลยนี่" พี่เขาเคยบอกอิชั้น
"ก็ในบอร์ดหนูก็แ ร ด เอาสนุกไปงั้นแหระค่ะ" อิชั้นตอบ
ตลอดเวลาที่อิชั้นรู้จักพี่อั้มมานั้น อิชั้นไม่เคยคุยแบบต้อง "เก๊กแมน" กับพี่เขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว เนื่องจากพี่เขารู้จักอิชั้นครั้งแรกจากบอร์ด ดังนั้นไม่จำเป็นอะไรที่อิชั้นจะต้องพูด "ครับ" หรือทำตัวเป็น "บอย" ให้เขาเห็น อิชั้นสามารถพูด "ค่ะ-ขา" และแ ร ด ได้มากเท่าที่อิชั้นต้องการ ซึ่งอิชั้นก็ทำตัวแร-ดเช่นนั้นมาตลอดเวลาที่รู้จักกับพี่เขา
สำหรับอิชั้นแล้วพี่อั้มเป็นเหมือนพี่คนหนึ่งจริงๆ ค่ะ อิชั้นมีปัญหาอะไรในหลายๆ ครั้ง อิชั้นก็หอบเอาไปปรึกษาพี่เขา ไม่ว่าจะเเป็นเรื่องของความรักหรือว่าเรื่องของการเรียนแต่แล้วเมื่อไม่นานมานี้ก็ดูเหมือนว่าพี่เขาจะพยายามเปลี่ยยนสถานะภาพระหว่างเรา ....
ครั้งหนึ่งพี่เขาเคยพูดว่า .. อยากมีอะไรกับอิชั้น ซึ่งตอนนั้นอิชั้นก็คิดว่าเขานั้นจะเล่นมุข อิชั้นก็เลยย้อนมุขเล่นกลับไปกลับมาแบบไมได้คิดอะไร ก็แค่ต อ แ ห ล ไปตามเรื่องตามราวแต่พี่เขาก็ไม่หยุดแค่นั้น เคยกล่าวหรือว่าพูดจาอะไรทำนอวงนี้ค่อยข้างบ่อย แต่อิชั้นก็พยายามไม่คิดอะไร เพราะว่าอิชั้นค่อนข้างเคารพพี่เขาอย่างพี่ชายมากกว่าจะจับเอามาทำผัว
จนกระทั่วเมื่อวันศุกร์นี้ ..
"เดี๋ยวน้องอาร์ทกลับบ้านยังงัยเนี่ยะ?" พี่อั้มถามอิชั้นในขระที่อิชั้นกำลังยกเวทอยู่
อิชั้นหยุดเล่นก่อน และตอบไปว่า "ก็นั่งมอร์เตอร์ไซค์กลับค่ะ แค่นี้เอง"
"เหรอ พี่ไปส่งไหม?"
"หว๋ายย บ้านคุณพี่กับบ้านหนูคนละทางกันเลยน่ะค่ะ ลำบากเปล่าๆ"
"ไม่หรอก วันนี้พี่ไม่ได้รีบอะไร พรุ่งนี้ก็หยุด ถือว่าขับรถเที่ยว"
"อุยส์ ขับไปทำไมค่ะ เปลืองค่าน้ำมันเปล่าๆ หนูเองก็ไม่ได้ลำบากอะไรอ่ะค่ะ ระหว่างทางหนูจะไม่ไปขมขื่นใครแน่นอนค่ะคุณพี่"
"แหมน่ะ"พี่อั้มหัวเราะชอบใจ "เอางี้ เดี๋ยวพี่ไปน้องอาร์ทนั้นแหระดีแล้ว จะเล่นเสร็จเมื่อไหร่หล่ะเนี่ยะ?"
อิชั้นไม่อยากรบกวนพี่เขาก็เลยตอบปัดๆ ไปว่า "อีกสักพักอ่ะค่ะ พี่อั้มกลับไปก่อนเถอะ"
พี่อั้มนิ่งไปชั่วครู่ "เอางี้ เดี่ยวพี่ไปอบสตรีมรอแล้วกัน แล้วเดี่ยวสามทุ่มสี่สิบห้าพี่จะออกมานั่งรอที่ข้างนอก"
อิชั้นเห้นพี่เขมีน้ำใจแบบนี้แล้วก็เลยไม่กล้าปฏิเสท "งั้นก็ได้ค่ะคุณพี่"
***********
ระหว่างทางกลับบบ้าน บนรถของพี่อั้ม
พี่อั้มพูดคุยอะไรเรื่อยเปื่อย และฉวยโอกาสช่วงหนึ่งคว้ามือมาจับมือของอิชั้นไปวางไว้ที่ตักของเขา
"เป็นอะไรไปค่ะเนี่ยะไข้ขึ้นป่ะค่ะ" อิชั้นถามติดตลก ทั้งๆ ที่เริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าอาจจะเจอเรื่องดีเข้าให้
พี่อั้มไม่สนใจ ละมือจากมือของอิชั้นและหันมาจับที่หน้าอกของอิชั้นแทน "เดี๋ยวนี้น้องอาร์ทมีกล้ามนมเป็นของตัวเองขนาดนี้แล้วเหรอ?"
อิชั้นยังควงคอนเซ็ปท์เดิม นั้นก็คือสาวสะบัด-ปัดรังควาญ "หว๋ายย กล้ามที่ไหนค่ะ ซิลิโคนล้วนๆ แต่ว่ามันติดผังผืดค่ะ เลยแข็งเหมือนกล้าม"
"อ่ะน่ะ" พี่อั้มพูดพลางล้วงล้ำเข้ามาที่จุดยุทธศาสตร์ของอิชั้น "แล้วตรงนี้แข็งด้วยป่าว?"
"ว๊ายยยยยยยยย" อิชั้นหวีดร้อง และบิดตัวพยายามหนี
ใจจริงแล้ว อิชั้นอยากจะสะบัดมือพี่เขาออกไปซะด้วยซ้ำ แต่ทว่าถ้าทำอย่างนั้น ความสัมพันธ์ที่เคยดีด้วยกันก็คงขาดสะบั้นลงไปด้วย อิชั้นไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอิชั้นจะต้องพยายามรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอิชั้นเอาไว้ด้วย ในเมื่อเขาพยายามที่จะล่วงเกินอิชั้นถึงเยี่ยงนี้
จากนั้น พี่อั้มเขาก็เปลี่ยนไปเป็นจับมือของอิชั้นอีกครั้ง และเอาไปวางเอาไว้ที่ตรงจุดยุทธศาสตร์ของเขาบ้าง ซึ่งใฝนขณะนั้นมันกำลังแข็งตัวเต็มที่
"ว๊ายยยยยยยยยยยย" อิชั้นกรี๊ดร้องแบบสาวสุดชีวิต หวังไว้ว่าความสาวสะบัดของอิชั้นจะทำให้พี่เขาแขยงและเลิกยุ่งกับอิชั้น แต่แล้วมันกลับเป็นเช่นนั้นไม่ ดูเหมือนว่าพี่อั้มเขาจะรู้ทันอิชั้นว่าทั้งหมดนี่คือความพยายามที่จะสาวแตกของอิชั้น
พี่อั้มจับมือของอิชั้นขยี้ไปที่อาวุธลับของเขา อิชั้นทนไม่ได้อีกต่อไป เลยชักมือกลับ และพูดกับพี่เขาด้วยสำเนียงกะเทยสาวแตกไปว่า "พี่ขา ถ้าคุณพี่อยากมาก หนูว่าคุณพี่กลับบ้านไป แล้วเปิดกระป๋องลำไยยี่ห้อมาลีที่เพิ่งแช่เย็นพอเป็นวุ่นๆ น่ะค่ะ แล้วเอากระเจี๊ยวแหย่ลงไป แทงเข้า-แทงออกดู ความรู้สึกจะซาวซ่านกว่ามาแหย่รูตูดหนูแน่นอนค่ะ"
พี่อั้มหัวเราะกลบเกลื่อน และก็หยุดกระทำการใดๆ ต่อจากนั้น และมาส่งถึงที่อิชั้นอย่างปลอดภัย
กลับมาถึงบ้าน อิชั้นก้ยังงงๆ และนึกไม่ออกว่าถ้าจะต้องเจอเขาอีกในวันหลัง อิชั้นจะปั้นหน้าทำตัวอย่างไรดี??
